Oficjalnie samolot został przyjęty na uzbrojenie 17 grudnia 1940 roku z oznaczeniem w długim systemie: rei-shiki ichi-gō suijō teisatsuki ichi-gata (wodnosamolot rozpoznawczy Typ 0 Wzór 1 Model 1), w 1942 roku zmienionym na Typ 0 Model 11. Potocznie oznaczenie opisowe było skracane jako rei-shiki suitei lub w skrócie reisui. W krótkim systemie samolot otrzymał oznaczenie E13A, przy tym jedynym modelem produkcyjnym był E13A1. W kodzie amerykańskim otrzymał oznaczenie: Jake.
Pierwszy samolot seryjny ukończono 30 września 1940 roku. Do 1942 roku w zakładach Funakata firmy Aichi w Nagoi zbudowano prawdopodobnie 131 samolotów seryjnych (dokumentacja uległa zniszczeniu na skutek bombardowań). Z powodu obciążenia zakładów Aichi budową bombowców D3A, przekazały one marynarce dokumentację techniczną i od października 1940 roku do końca wojny w 1945 roku zbudowano dalsze 90 samolotów w Arsenale Marynarki w Hiro koło Kure (w skrócie: Hiroshō, od października 1941 roku: 11 Arsenał Lotniczy). Głównym producentem jednak stały się zakłady Watanabe (od października 1943 roku: Kyūshū) w Zasshonokumie (obecnie w Fukuoka), gdzie od kwietnia 1941 roku do czerwca 1945 roku powstało ich 1237. Produkcja miesięczna sięgała maksymalnie 50 sztuk (styczeń 1944 roku).