Igła prowadzona po matrycy robiła otworki układające się w tworzony obraz.
Budowa i sposób funkcjonowania thumb|Schemat silnika – widok z góry thumb|Widok z przodu stojan z magnesem trwałym; wirnik z uzwojeniem twornika – prostokątna ramka z drutu; szczotki – doprowadzające prąd do uzwojenia twornika; komutator – pierścień ze stykami – wyprowadzenia z ramki (uzwojenia twornika); wyjścia do zasilania.
Silnik elektryczny prądu stałego zbudowany jest z dwóch magnesów zwróconych do siebie biegunami różnoimiennymi tak, aby pomiędzy nimi znajdowało się pole magnetyczne. Pomiędzy magnesami znajduje się przewodnik w kształcie ramki podłączony do źródła prądu poprzez komutator i ślizgające się po nim szczotki. Przewodnik zawieszony jest na osi, aby mógł się swobodnie obracać.
Na ramkę, w której płynie prąd elektryczny, działa para sił elektrodynamicznych z powodu obecności pola magnetycznego. Siły te powodują powstanie momentu obrotowego. Ramka wychyla się z położenia poziomego (jak na rys. 1), obracając się wokół osi. W wyniku swojej bezwładności mija położenie pionowe (w którym moment obrotowy jest równy zero a szczotki nie zasilają ramki).