W późniejszym okresie Teresa Załuska uległa prawie całkowitemu zapomnieniu i została ponownie odkryta przez XIX-wiecznych badaczy epoki staropolskiej, w tym Juliana Bartoszewicza, Władysława Smoleńskiego i Aleksandra Kraushara, który zwracał uwagę, że statut króla Kazimierza Wielkiego z 1348 roku, zabraniający "damom i matronom różnym" występowania przed trybunałami, reasumowano zaledwie sześć lat przed wystąpieniem Teresy Załuskiej przed trybunałem piotrkowskim; uczynił to sejm grodzieński w 1726 roku„Znosząc także nieprzystojny zwyczaj, iż damy i matrony różne, nie mając żadnych spraw w Trybunałach, tamże założywszy rezydencją bawią się i praktyki między stronami przez mężów i deputatów czynić zwykły; przeto statut w tej mierze Casimiri Vislicae a.1368 fol.10 in Herburto fol.370, tit. Procurator, reassumujemy". Volumina legum t.6 str.226 poz.101.
Mowa przed trybunałem piotrkowskim W mowie przed trybunałem piotrkowskim Teresa Załuska wskazywała m.in. na naruszenie przez Antoniego Wodzińskiego wolności szlacheckich:
Przypisy