Powstanie obrazu Na początku 1481 roku klasztor augustiański San Donato w Scopeto koło Florencji zlecił Leonardowi namalowanie dużego obrazu ołtarzowego. Leonardo prawdopodobnie otrzymał zlecenie dzięki swojemu ojcu Ser Pierowi da Vinci, który od 1479 roku współpracował z klasztorem. Wstępna umowa została przygotowana w marcu 1481 roku. Zgodnie z nią Leonardo miał ukończyć dzieło oraz ozdobić tarczę klasztornego zegara najpóźniej w ciągu trzydziestu miesięcy. Obraz miał być umieszczony ponad głównym ołtarzem kościoła.
Za niewywiązanie się z umowy augustianie mogli postąpić z obrazem wedle uznania, a Leonardo miał być pozbawiony praw do dzieła. Leonardo zamiast zaliczki pieniężnej otrzymał od zakonników jedną trzecią posiadłości w Val d’Este na południe od Florencji, którą klasztor odziedziczył od Simona, ojca brata Francisco. Posiadłość była niezbywalna na czas prac, jednak Leonardo po ukończeniu obrazu miał otrzymać prawo odsprzedaży posiadłości augustianom za kwotę trzystu florenów. Materiały do pracy Leonardo musiał kupić z własnych oszczędności. Umowa zakładała również, że Leonardo wypłaci posag w wysokości 150 florenów córce Salvestra di Giovanni. Tak nietypowe zapisy w umowie wynikały z obaw o porzucenie prac przez Leonarda, który już wtedy był znany jako artysta porzucający niedokończone dzieła.