Za wynegocjowanie umowy Ser Piero da Vinci miał otrzymać w ramach zapłaty dwa kurczaki.
Podczas prac nad obrazem Leonardo znajdował się w ciężkiej sytuacji finansowej. W czerwcu 1481 roku poprosił klasztor o wypłacenie posagu córce Salvestra di Giovanni, gdyż sam nie był w stanie wywiązać się z zobowiązania. Za tę przysługę Leonardo został obciążony kwotą dwudziestu ośmiu florenów. W następnych miesiącach Leonardo był winny zakonnikom sum za zakup pigmentów na obraz. W tym samym miesiącu Leonardo ozdobił zakonnikom zegar klasztorny, za co otrzymał zapłatę w postaci ładunku chrustu i ładunku dużych bierwion. W sierpniu Leonardo był winny klasztorowi również jeden korzec ziarna, który woźnica dostarczył Leonardowi do domu (prawdopodobnie do posiadłości w Val d’Este). Według dokumentu z 28 września 1481 roku Leonardo był również winny zakonnikom pieniądze za jedną beczkę cynobrowego wina.