Rok później w kategorii do lat 13 (także rocznik 1982) zwyciężył w imprezie tej samej rangi.

Na przełomie stycznia i lutego 1996 po raz pierwszy wystartował w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym był 39., a w drużynowym 13 (start drużynowy był debiutem Korei Południowej w rywalizacji tego typu w oficjalnych zawodach międzynarodowych).

We wrześniu 1996 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym – we Frenštácie pod Radhoštěm odpadł w kwalifikacjach, a w Muju najpierw po raz pierwszy wystąpił w konkursie głównym (33. lokata), a następnie zdobył debiutanckie punkty (24. pozycja). W lutym 1997 ponownie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów, zajmując w rywalizacji indywidualnej 42. miejsce, a w drużynowej 11. lokatę.

Latem 1997 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w zawodach najwyższej rangi, trzykrotnie odpadając w kwalifikacjach do zawodów Letniego Grand Prix. Również w sezonie zimowym ani razu nie przebrnął przez tę część rywalizacji w Pucharze Świata (odpadł w kwalifikacjach w Engelbergu, wszystkich częściach Turnieju Czterech Skoczni i w Sapporo). W styczniu 1998 uzyskał najlepsze w karierze wyniki w mistrzostwach świata juniorów, zajmując 9. pozycję zarówno w konkursie indywidualnym, jak i drużynowym.