W lutym 1998 wystąpił w zimowych igrzyskach olimpijskich, plasując się w obu konkursach indywidualnych na 53. lokacie, a w zawodach drużynowych na 13. miejscu.
We wrześniu 1998 w Hakubie zadebiutował w konkursie głównym Letniego Grand Prix, nie zdobywając punktów ani w rywalizacji indywidualnej (44. i 37.), ani drużynowej (11.). W ramach 47. Turnieju Czterech Skoczni najpierw zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata (1 stycznia 1999 w Garmisch-Partenkirchen był 36.), a następnie zdobył debiutancki punkt zawodów tego cyklu (dwa dni po zawodach w Ga-Pa zajął 30. lokatę w Innsbrucku). W lutym 1999 w swoim ostatnim starcie w mistrzostwach świata juniorów uzyskał najgorsze w karierze wyniki w tej imprezie – indywidualnie był 58., a drużynowo 13. W tym samym miesiącu zadebiutował także w mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym, biorąc udział w obu konkursach indywidualnych – na skoczni dużej był 58., a na normalnej 44. Starty międzynarodowe w sezonie 1998/1999 zakończył pierwszym w karierze miejscem w czołowej „dziesiątce” Pucharu Kontynentalnego, stając na podium konkursu tego cyklu – 28 lutego 1998 w Schönwaldzie uplasował się na 2. pozycji.