W styczniu 1877 roku rząd, zaniepokojony głosami dochodzącymi z Kagoshimy, wysłał do Satsumy statek z żądaniem wydania całych zapasów amunicji. Wieść o tym podburzyła studentów shigakkō. Nocą 30 stycznia wdarli się do prochowni i zabrali ok. 60 tys. sztuk amunicji; po tym jednym nastąpiły kolejne ataki. Jednocześnie wyszła na jaw afera, w którą ponoć zamieszane były władze, dążące do kontroli nad shigakkō, a nawet do zamachu na życie Saigō. Ten ostatni, choć zasadniczo nie pochwalał buntu przeciw rządowi, było nie było, cesarskiemu, ostatecznie zdecydował się poprzeć buntowników, a nawet stanąć na ich czele.
Walka Niezadowolenie wśród samurajów oraz poparcie dla Saigō były tak silne, że Satsuma prawie oddzieliła się od rządu centralnego przed końcem 1876 r. i zaczęła szykować się do wojny. Z tego powodu w styczniu 1877 r. władze wysłały okręt wojenny do Kagoshimy, aby rozbroić to główne miasto Satsumy. Jednostka została jednak przejęta przez zbuntowanych samurajów. Incydent spowodował przyspieszenie decyzji o wyruszeniu na Tokio. Armia, rekrutująca się głównie spośród studentów shigakkō, liczyła łącznie ok. 12 tys. ludzi. Była jednak pozbawiona wsparcia logistycznego i źródeł zaopatrzenia. W porównaniu z tym wojska rządowe dysponowały 14 razy większymi zasobami dział i amunicji.