To właśnie spośród studentów tych szkół rekrutowała się większość buntowników.
Pierwszy spór wybuchł podczas reformy płac. W 1870 roku zniesiono podział wśród samurajów, ale Kagoshima zignorowała rządowe wytyczne i pozostała przy starym systemie rang. W 1872 wprowadzono wprawdzie podział wojowników na dwie kategorie, ale nadal przeciwstawiano się zrównaniu wszystkich wobec prawa. W 1873 roku rząd przeprowadził reformę gruntową – w Kagoshimie zmiany te udało się wprowadzić dopiero po stłumieniu rebelii Seinan. Tego samego roku w życie weszła ustawa o powszechnym poborze do wojska, co bezpośrednio godziło w godność samurajów i zasadniczo odbierało sens bycia ich klasie. Krytyczny moment nadszedł w 1876 roku – 28 marca zakazano noszenia mieczy wszystkim z wyjątkiem żołnierzy i policjantów. Gubernator Kagoshimy odmówił wprowadzenia edyktu w życie, w związku z czym został odwołany. W Satsumie zaczęły mnożyć się lokalne bunty.