thumb|250px|Kodeks Zouche-Nuttall thumb|250px|Strona z kodeksu Zouche-Nuttall Kodeks Zouche-Nuttall – mistecki prekolumbijski dokument datowany na XIV wiek, o tematyce historyczno-genealogicznej i opisujący obyczaje i życie codzienne Misteków.
Historia Kodeks Zouche-Nuttall został wykonany na początku XIV wieku. Do Hiszpanii został wywieziony prawdopodobnie w XVI wieku. Uważa się, że był jednym z dwóch kodeksów wymienionych w liście Cortésa do króla Karola V jako skarby Nowego Świata. Przez wiele lat znajdował się w klasztorze San Marco we Florencji we Włoszech oraz w Bibliotece Św. Marka i dopiero w 1859 roku został na nowo odkryty i w tym samym roku sprzedany. Jego właścicielem został czternasty baron Zouche, pasjonat i zbieracz starych manuskryptów, którego zbiory przechowywane są w bibliotece w Sussexie. Po śmierci barona kodeks przeszedł w ręce jego syna i dopiero w 1898 roku Zelia Nuttall, etnografka, lingwistka i antropolog, odnalazła manuskrypt i dokonała pierwszych jego badań. Kopia jej autorstwa została opublikowana a 1901 roku. W 1917 roku Kodeks Nuttall został nabyty przez Muzeum Brytyjskie, gdzie znajduje się do dziś.