Opis thumb|250px|Strona 20 Kodeksu Zouche-Nuttall Kodeks Zouche-Nuttall jest wykonany ze skóry zwierzęcej złożonej w harmonijkę o wymiarach 19×23,5 cm. W sumie ma 96 stron na których z jednej znajduje się genealogia państwa Misteków Tilantongo, leżącego się na wyżynie Oaxaca oraz ich przymierzy i podbojów w XI i XII wieku. Na stronach odwrotnych znajduje się historia najbardziej znanego władcy misteckiego 8-Jeleń „Szpony Tygrysa” żyjącego w latach 1011–1065 i jego licznych żon. Część ta podzielona została na sześć sekcji. Prócz wyżej wymienionych w manuskrypcie przedstawione są liczne postacie zwierzęce, drzewa, kwiaty i świątynie.
Kodeksy Misteckie są uważane za najłatwiejsze do odczytywania. Poznanie kilku podstawowych zasad odczytywania symboli i kolorów pozwala nawet nieznającemu tematyki „przeczytać” strony manuskryptów. Mistekowie potrafili za pomocą symboli przedstawiać rzeczowniki oraz około 40 czasowników. Na przykład słowo „żenić się” było wyrażone za pomocą rysunku przedstawiającego rytualną kąpiel lub kobietę podającą mężczyźnie kubek kakao. Również kolory odgrywały bardzo ważną rolę. Podstawowymi barwami był czerwony, niebieski, żółty i czarny. Biała peleryna z czarnym wzorem oznaczała postać kapłana, niebieska i zakończona frędzlami kolba kukurydzy umieszczona obok postaci oznaczała władcę.