Wacław Gluth-Nowowiejski (ur. 10 czerwca 1926 w Warszawie, zm. 23 grudnia 2024 tamże) – polski dziennikarz, publicysta, pisarz, varsavianista, dowódca drużyny w zgrupowaniu „Żmija” Armii Krajowej w powstaniu warszawskim, ostatni robinson warszawski.
Życiorys Urodził się w rodzinie pułkownika Alojzego Gluth-Nowowiejskiego, legionisty, i Marii z Kaszów, peowiaczki (1896–1986). Był najmłodszym z czterech braci – żołnierzy AK i jedynym, który przeżył II wojnę światową. Bliźniacy Zbigniew ps. „Nowacki”, „Nowak” (1920–1944) i Janusz ps. „Ścieżyński” (1920–1944), więzieni na Pawiaku, zostali rozstrzelani, a Jerzy ps. „Pigi” (1922–1944), kapral podchorąży w 2. kompanii Batalionu Golski, poległ na Powiślu podczas powstania warszawskiego.
Uczęszczał do szkoły podstawowej, a przed samą wojną zdał do I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, którego uczniami było jego trzech starszych braci. W 1944 w ramach tajnego nauczania zdał maturę w Liceum im. Stanisława Staszica w WarszawieSzkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906–1950.Znani absolwenci XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie [dostęp 2023-10-05].. W 1942 został zaprzysiężony w Armii Krajowej, dołączył do konspiracyjnego plutonu 225, ukończył szkołę podchorążych.