Po wojnie podjął studia na Uniwersytecie Warszawskim. W 1948 został aresztowany, następnie był więziony i przesłuchiwany w areszcie śledczym MBP przy ul. Koszykowej, a następnie po pokazowym procesie skazany na osiem lat więzienia za nielegalne posiadanie broni i przynależność do Armii Krajowej, po tym jak w maju 1948 wraz z kolegą zakopał w ogrodzie zabezpieczoną powstańczą broń. Więziony przez reżim komunistyczny do amnestii w 1953, kiedy został zwolniony. Wyrok odbywał w więzieniu mokotowskim oraz w więzieniu w Rawiczu.

Był dziennikarzem w redakcjach „Dziś i Jutro”, „Za i Przeciw”, „Kurierze Polskim”, redaktorem naczelnym wydawnictw książkowych „Epoki”, autorem wielu publikacji na temat Warszawy w latach okupacji. W 1983 wspomagał realizację filmu dokumentalnego Sceny z powstania warszawskiego. W latach 1999–2001 był redaktorem naczelnym „Biuletynu Informacyjnego” - organu prasowego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, prezes Stowarzyszenia Żołnierzy Armii Krajowej „Żywiciel” i Miłośników Ich Tradycji.

Od 1960 do śmierci był żonaty z Anną Gluth-Nowowiejską. Doczekał się syna i córki oraz wnuków.

Zmarł w wieku 98 lat jako ostatni robinson warszawski. Został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kw. A-21-tuje).