Dlatego niemiecka marynarka opracowała następnie śmiały plan przejścia okrętów najkrótszą drogą, przez kanał La Manche, pod bokiem brytyjskiej marynarki i lotnictwa z baz w Wielkiej Brytanii.
12 stycznia 1942 na konferencji w kwaterze Hitlera w Kętrzynie Ciliax przedstawił założenia operacji, nazwanej Cerberus (Cerber), po czym zapadła wówczas decyzja o jej przeprowadzeniu. Przygotowania do niej były szeroko zakrojone i otoczone tajemnicą. Prowadzono na miejscu akcję dezinformacyjną, że celem kolejnego rejsu będzie południowy Atlantyk. Z uwagi na chęć opóźnienia wykrycia, okręty miały wyjść z Brestu w nocy, co oznaczało przejście Cieśniny Kaletańskiej około południa, ale wiceadmirał Ciliax uznał, że Brytyjczycy nie będą się tego spodziewać, a okręty miały działać pod przykryciem Luftwaffe. Lotnicza część osłony operacji miała kryptonim Donnerkeil i kierował nią gen. Adolf Galland. Do osłony wydzielono łącznie 252 myśliwce, głównie dzienne Messerschmitt Bf 109 i Focke-Wulf Fw 190 z trzech pułków (JG.1, JG.2, JG.26) i szkoły lotnictwa myśliwskiego pod Paryżem, rozlokowanych w tym celu na lotniska nadmorskie. Na pierwszym etapie osłonę stanowiły też myśliwce nocne.