Stosując kryterium sposobu prowadzenia walk powietrznych można je podzielić na manewrowe i niemanewrowe. Pierwsze są utożsamiane z walkami prowadzonymi w zasięgu wzrokowej widzialności zaangażowanych sił, a drugie z walkami w których strony utrzymują kontakt poprzez wykorzystywanie pokładowych radarowych, elektro-optycznych lub innych systemów wykrywania, śledzenia i naprowadzania broni, pozostając z przeciwnikiem, generalnie podczas całej walki, poza zasięgiem wzrokowej widzialności. Poza walką pojedynczych statków powietrznych (samolotów lub śmigłowców) w teorii i praktyce rozpatrywane są walki powietrzne grupowe, stanowiące starcia w przestrzeni powietrznej więcej niż dwóch samolotów każdej ze stron.
Walka na małych odległościach Walka powietrzna o charakterze manewrowym w swej istocie składa się z trzech etapów: zbliżania, ataku i wyjścia z ataku lub wycofania z walki.