13 175 000 Reichsmark.
W odróżnieniu od niszczycieli typów 1934/1934A i 1936, niszczyciele typu 1936A nie miały nadanych nazw, jedynie numery (powrót do tradycji z I wojny światowej). Po utracie 10 niszczycieli typów 1934/1934A i 1936 pod Narwikiem w kwietniu 1940, planowano nadanie nowym niszczycielom ich nazw, pochodzących od nazwisk niemieckich oficerów z okresu I wojny światowej: Z-24 – „Georg Thiele”, Z-25 – „Hans Ludemann”, Z-26 – „Anton Schmitt”, Z-27 – „Erich Giese”, Z-28 – „Wilhelm Heidkamp”, Z-29 – „Bernd von Arnim”, Z-30 – „Wolfgang Zenker”, Z-33 – „Diether von Roeder”, Z-34 – „Erich Koellner”, Z-37 – „Hermann Kunne”. Ostatecznie jednak Hitler nie zdecydował podpisać rozkazu. Mimo to, cała flotylla nowych niszczycieli otrzymała nazwę „Narvik” i półoficjalnie dziedziczyły one tradycje zatopionych okrętów. Z-23 później przejął nieoficjalnie tradycje niszczyciela „Hermann Schoemann”.