Opis konstrukcji i ocena thumb|Przybliżony szkic niszczyciela typu 1936A (z pojedynczym działem na dziobie) Niszczyciele typu 1936 miały architekturę typową dla niszczycieli, z podniesionym pokładem dziobowym na ok. 40% długości kadłuba. Kadłub dzielił się poprzecznie na 15 przedziałów wodoszczelnych. Okręty miały trzy kotłownie i dwie maszynownie na śródokręciu w układzie liniowym. Wprawdzie nie zastosowano układu przemiennego siłowni, lecz w celu zwiększenia odporności na uszkodzenia, były one przedzielone innymi przedziałami (od dziobu: kotłownia, kotłownia, przedział kotła pomocniczego, kotłownia, maszynownia, przedział mechanizmów pomocniczych, maszynownia). Spaliny z kotłowni były odprowadzane przez dwa kominy. Główną różnicę wizualną między oboma podtypami stanowił wyższy kołpak na przednim kominie w typie 36A(Mob). Sama siłownia pozostała taka, jak w typie 1936, lecz na skutek ulepszeń i zwiększonego zapasu paliwa, zwiększył się zasięg okrętów. Mimo większych rozmiarów, uzyskiwana prędkość była niewiele niższa – 36-37 węzłów na próbach, w warunkach bojowych ok. 35 w (prędkość ta nieco spadła po wyposażeniu okrętów w wieżę działową).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niszczyciele typu 1936A · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.