Pomysł umieszczenia dziobowych dział w wieży nie był jednak udany, gdyż zastosowanie ciężkiej wieży (60 t) pogorszyło własności morskie, ponadto jej instalacja elektryczna była awaryjna i ulegała zwarciom od wody, co wyłączało wieżę z akcji. Również zastosowanie dział kalibru 149 mm na niszczycielach nie spełniło oczekiwań związanych ze zwiększeniem siły ognia (okręty tej wielkości nie stanowiły stabilnej platformy dla uzbrojenia, zwłaszcza przy złej pogodzie; szybkostrzelność była niska), dlatego też w kolejnym typie 1936B powrócono do lżejszych dział 128 mm. Jak na niszczyciele, zapas amunicji był stosunkowo mały – 120 pocisków na działo (pozostał on jednak taki sam, jak na poprzednich typach niemieckich niszczycieli, z działami mniejszego kalibru) oraz 80 pocisków oświetlających na okręt. Działa były chronione pancernymi maskami przeciwodłamkowymi grubości 6–10 mm, a wieża pancerzem 15–30 mm.