Niszczyciele dysponowały także stosunkowo silnym uzbrojeniem przeciwlotniczym, w formie dwóch podwójnie sprzężonych półautomatycznych działek 37 mm C/30 na platformach po obu stronach drugiego komina oraz 5 pojedynczych działek 20 mm. W toku wojny jednak szybko stało się ono niewystarczające i było dodatkowo zwiększane. W 1942 niszczyciele typu 1936A otrzymały poczwórnie sprzężone działko 20 mm (Flakvierling) na dachu nadbudówki rufowej, a później drugie takie działko na piętrze nadbudówki dziobowej przed mostkiem, za dziobowym działem (na Z-28 – dwa pojedyncze). Okręty typu 1936A(Mob) od początku miały dwa poczwórne działka 20 mm i 2–4 pojedynczych. Począwszy od końca 1944 na większości okrętów wzmocniono uzbrojenie plot. według programu „Barbara” do maksymalnie 10 działek 37 mm nowego typu (automatycznych) i 16 działek 20 mm, w różnych konfiguracjach, przy tym na Z-25, Z-29, Z-39 dokonano tego kosztem zdjęcia armaty nr 3. Podobnie jak w poprzednich typach, silne było również uzbrojenie torpedowe;