Jozafat Ignacy Bułhak (ur. 20 kwietnia 1758, zm. 25 lutego 1838) – duchowny greckokatolicki, kolejno unicki biskup koadiutor piński (1787–1795), biskup brzeski (1798–1828), biskup litewski (1828–1833) i arcybiskup połocki (1833–1838), w latach 1817–1838 – zwierzchnik Kościoła greckounickiego w Imperium Rosyjskim z tytułem metropolity kijowskiego.
Często mylony ze swoim kuzynem, unickim biskupem pińskim i turowskim Jerzym Bułhakiem – opatem klasztoru bazylianów w Supraślu.
Młodość Pochodził z rzymskokatolickiej rodziny szlacheckiej herbu Syrokomla osiadłej w powiecie słonimskim.
Nauki pobierał w szkole przy monasterze Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowicach, prowadzonej przez zakon bazyliański, do którego wstąpił w 1774 r. Studia odbywał w latach 1782–1785 w Rzymie w Kolegium Urbanum przy Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Powróciwszy do Polski pełnił posługę nauczyciela w bazyliańskich szkołach średnich w Żyrowicach i Głębokiem Litewskim.