wcześniej status obywatela był powiązany z przynależnością do fratrii, lub grupy rodzinnej. W tym samym okresie powołano demy również w centralnej części Aten, gdzie wcześniej nie funkcjonowały. Po zakończeniu reform Klejstenesa Ateny były podzielone na 139 demy (liczba ta jest konsensusem naukowym choć co do niektórych dem pojawiały się wątpliwości). Później powstały trzy kolejne: Berenikidai (224/223 p.n.e.), Apollonieis (201/200 p.n.e.) oraz Antinoeis (126/127 n.e.).
Dem funkcjonował w pewnym stopniu jako miniaturowa polis. Niektóre z nich, jak Eleusis czy Acharny, były znaczącymi ośrodkami miejskimi. Każdy dem miał demarcha, który nadzorował jego sprawy, oraz różnych urzędników cywilnych, religijnych i militarnych. Demy organizowały własne festiwale religijne oraz pobierały i wydatkowały środki finansowe.
Demy w tym samym regionie łączono w trytie (trittýes), większe jednostki populacyjne, które następnie integrowano w dziesięć plemion, czyli fyle (phýlai) Aten. Każde plemię zawierało jedną trytię z trzech stref: miejskiej, nadbrzeżnej oraz interioru.