W tym czasie Brissot utrzymywał bliskie kontakty z elitą intelektualną, między innymi z Beniaminem Franklinem, Benthmem, Turgotem i Neckerem. Szerokie znajomości nie pomogły mu jednak w utrzymaniu stabilnej i godnej pozycji finansowej, gdyż całą swą pracę wkładał w patriotyzm i przedsięwzięcia reformatorskie.
Przed wybuchem rewolucji ów rewolucjonista podróżował w celu znalezienia większych możliwości dla zrealizowania swoich przekonań, udał się między innymi do Londynu, z którego chciał uczynić stolicę ludzi postępu. W tym celu wydał pismo Journal de Lycee de Londres oraz powołał ośrodek kształcący zdolną młodzież. Oba przedsięwzięcia zakończyły się niepowodzeniem, co wpędziło filozofa w jeszcze większe długi i wpłynęło na spadek jego morale.
Po powrocie z Paryża Brissot rzucił się w wir pracy pisarskiej, pisał wiele, zgłębiał różne tematy. Ważną sprawą dla tego filozofa jest fakt, że zajął się on twórczością reformatorską jeszcze przed wybuchem rewolucji i poświęcił on tej sprawie karierę adwokata i tym samym szanse na godny byt. Praca pisarza nie pozwoliłaby mu na utrzymanie stałej pozycji finansowej, ponieważ społeczeństwo było nasycone filozofią Woltera, Rousseau bądź Monteskiusza, co nie pozwoliło mu na realną karierę pisarską.