rzeką Drawą do jeziora Krosino i dalej aż do końca jeziora Wilczkowo, które odnotowano wówczas jako Felska.
Kolejny zapis pochodzi z dokumentu z 1505, wystawionego przez kancelarię króla polskiego Aleksandra Jagiellończyka, który zezwolił swoim dworzanom Jakubowi Boboleckiemu i Janowi Brzozowcowi z Pogorzałego Stawu leżącego w województwie lubelskim na wykupienie z rąk Kerstena Borcke z Falkenburga należącego do starostw wałeckiego i drahimskiego dóbr królewskich: Bolegorzyn, Klaushagen (dziś Kluczewo), Vfstethe (miejscowość niezidentyfikowana), Clensko (dziś Stare Kaleńsko, leżące w Nowej Marchii), Nowy Dwór, Turze Błoto oraz jezior Prosino i Wilczkowo odnotowanego jako Vilczkowo. W kolejnym łacińskojęzycznym dokumencie powstałym w latach 1514–1527 (falsyfikat datowany na 1251) granica Nowej Marchii z Polską biegła wzdłuż rzeki Drawa do jeziora Wilczkowo odnotowanego jako lacus Poltzkoumensis oraz Foltzkouerseehe.