Do momentu podpisania rozejmu – 11 listopada 1918 – „Utah” wraz z „Nevada” i „Oklahoma” operował z irlandzkiego portu, osłaniając alianckie konwoje zbliżające się do Wysp Brytyjskich, będąc gotowym do spotkania z ciężkimi okrętami niemieckimi.
Po zakończeniu walk odwiedził Isle of Portland w Zjednoczonym Królestwie. Później służył jako honorowa eskorta dla transportowca „George Washington” (Id. No. 3018), na którego pokładzie znajdował się prezydent USA Woodrow Wilson. 13 grudnia 1918 statek dotarł do Brestu. Następnego dnia odpłynął do USA i dotarł do Nowego Jorku w Boże Narodzenie 1918.
1919–1931 Do 30 stycznia 1919 „Utah” pozostał na kotwicy na North River w pobliżu Nowego Jorku. 7 stycznia o 14:40 opuścił do połowy masztu banderę z powodu śmierci byłego prezydenta Theodore Roosevelta. 8 stycznia, co pół godziny odpalał salut armatni w ramach dnia pamięci o tym amerykańskim mężu stanu.
W połowie 1921 pancernik wrócił do rutynowej służby składającej się ze szkoleń i manewrów, odbywających się na obszarze od Nowej Anglii do Karaibów. 17 lipca 1920 zmieniono mu numer klasyfikacyjny na BB-31 w ramach obejmującej całą US Navy reformy klasyfikacji (wcześniej był oznaczany jako „Battleship Number 31”).