W tym samym roku z uniwersytecką drużyną USC Trojans zdobył mistrzostwo kraju. Dzięki dobrym występom na boisku w 1968 roku otrzymał Heisman Trophy.
W 1969 roku jako pierwszy został wybrany w NFL i podpisał kontrakt z klubem Buffalo Bills. W swojej zawodowej karierze grał na pozycji running backa w sumie w dwóch klubach NFL: oprócz Buffalo Bills, którego barwy reprezentował do 1977 roku, był jeszcze też zawodnikiem San Francisco 49ers (w latach 1978–1979). Nieprzerwanie, aż do końca kariery sportowej w 1979 roku, bił rekordy. Czterokrotnie zostawał liderem w klasyfikacji zdobytych jardów (1972, 1973, 1975, 1976), a dwukrotnie w liczbie zdobytych przyłożeń (1973, 1975). Gdy kończył karierę sportową, był drugim zawodnikiem wszech czasów w klasyfikacji zdobytych jardów. W latach 1972–1976 grał pięciokrotnie w Pro Bowl i pięciokrotnie w . W 1973 roku został wybrany MVP ligi NFL, a w innych głosowaniach znalazł się w zespole 10-lecia i 75-lecia NFL. W tym samym roku nagrodzono go także nagrodami Associated Press: , i , ponadto uhonorowany został trofeami oraz . Jego osiągnięcia na boisku zapewniły mu stałe miejsce w College Football Hall of Fame i Pro Football Hall of Fame.