ang. out, staro-wysoko-niem uz (> nowo-wysoko-niem. aus). /*k/ → /kx/ – w nagłosie, wewnątrz wyrazu i w wygłosie po spółgłosce oraz przy geminacji germ. /*k/ > /*kk/, porównaj: niderl. kind > staro-wysoko-niem. chint (nagłos). /*k/ → /xx/ (→ /x/) – po samogłosce, porównaj: dolnoniem. maken vs. staro-wysoko-niem. mahhon (> nowo-wysoko-niem. machen).
Zapis formalny /*p/ → /pf/ | #_ C_ /pp/
/*p/ → /ff/ | V_
/*t/ → /ts/ | #_ C_ /tt/
/*t/ → /ss/ | V_
/*k/ → /kx/ | #_ C_ /kk/
/*k/ → /xx/ | V_
Gdzie: # = nagłos; C = spółgłoska; V = samogłoska.
Zobacz też przesuwka spółgłoskowa prawo Grimma
Bibliografia Aleksander Szulc: Historia języka niemieckiego. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1991. Fausto Cercignani: The Consonants of German: Synchrony and Diachrony, Milano, Cisalpino, 1979.
Kategoria:Języki zachodniogermańskie