thumb|300px|Zasięg dialektu kłodzkiego na tle innych niemieckich dialektów prowincji dolnośląskiej i górnośląskiej Gwara kłodzka (niem. glätzische Mundart, Glätzisch; Gleetzisch [nazwa w gwarze kłodzkiej], Pauersch – określenie gwarowe, dosłownie: chłopski) – odmiana dialektu śląskiego języka niemieckiego, odrębna od gwary górskiej (niem. Gebirgsschlesisch), występująca do 1945 r. na terenie Grofschoaft Glootz (Grafschaft Glatz, czyli hrabstwa kłodzkiego), głównie wśród mieszkańców wsi.
Charakterystyka i historia Gwara kłodzka była gwarą wykształconą na bazie mowy osadników z Turyngii i Frankonii kolonizujących Śląsk i ziemię kłodzką od XIII w. Jak pozostałe gwary śląskie należy do dialektów wschodnich (niem. ostmitteldeutsche Dialekte) grupy dialektów środkowoniemieckich. Etnolekt ten charakteryzował się dużą frekwencją (częstym występowaniem) głoski „a”, przypominał bardzo dialekty z okolic Harzu i zawierał naleciałości leksykalne z języków słowiańskich.