Cechy charakterystyczne Cechy charakterystyczne dialektu śląskiego Wybrane cechy charakterystyczne dialektu śląskiego: końcówki -en przekształcone w -a: Menschen (ludzie) – menscha, Kirschen (wiśnie) – kerscha, laufen (biec) – loofa, essen (jeść) – assa, zdrobnienia -chen, -lein przekształcone w -la: Bäumchen (drzewko) – beemla, Töpfchen (garnuszek) tippla, Büchlein (książeczka) – bichla krótkie e przekształcone w a lub długie ee: reden (czytać) – reeda, -agen, -ogen przekształcone w -uo, -ua lub -oi: sagen (mówić) – soan, gezogen (wyciągnięty) – gezoin. ubezdźwięcznienie b i d: Bauer (chłop) pauer (stąd pauersch), dumm (głupi) tumm
Cechy charakterystyczne gwary kłodzkiej Dodatkowo gwara kłodzka charakteryzowała się przekształceniem: i, u w e i o: Milch (mleko) – melch, Junge (chłopiec) – jonge, ou w długie a, aa: Baum śl. Boum (drzewo) – baam, Augen śl. Ougen (oczy) – aacha, ei, oe, -age odpowiednio w samogłoski długie lub wielogłoski: Fleisch (mięso) – flääsch, Bäume (drzewa) – bääme, boime, baime (w różnych miejscowościach);