Używając sił Gavina Magnusa, Nieśmiertelnego Wielkiego Wezyra z Bracady, Tarnum zdobywa miasto i odkrywa drogę do pierwszego władcy.

Po dotarciu do Wymiaru Powietrza, Tarnum dowiaduje się, że Władca Powietrza, Shalwend, opuścił już swój świat i zniszczył bramę we Wrotach Żywiołów, odcinając mu drogę powrotu, wobec czego Tarnum został zmuszony do szukania innej drogi. Ten uświadamia sobie, że musi nauczyć się magii wszystkich żywiołów, zanim wróci do Antagarichu, co niezbyt przypada mu do gustu, zważywszy na jego barbarzyńskie korzenie. Przed opuszczeniem tego miejsca, Tarnum czuje obowiązek wyzwolenia spod jarzma Shalwenda sylfid, zniewolonych do pracy w kopalniach.

Następnie Tarnum przybywa do Wymiaru Wody, gdzie spotyka opór stworzeń podobnych do Tatalończyków, te jednak służyły Władcy Wody, Acwalanderowi, z własnej woli, bo broniły przy tym własnych domów. Wkrótce po wejściu do tego wymiaru, Tarnum zaczyna cierpieć na coś w stylu choroby morskiej i przez cały czas nie je i pije jedynie herbatę. Wyczuwa w tym spisek, kiedy po odstawieniu herbaty dolegliwości powoli mijają. Gdy w czasie pierwszego porządnego posiłku magowie zaczynają szeptać między sobą, jasnym się staje, że to oni zatruwali mu napój. Ostatecznie okazuje się, że Acwalander również opuścił swój świat.