Wobec tego, Tarnum udaje się dalej.
W Wymiarze Ziemi wszyscy ludzie Tarnuma (nawet on sam, chociaż w dużo mniejszym stopniu) zaczynają odczuwać wielki ciężar, jakby ich nogi były z ołowiu. Wielu z magów, wcześniej drwiących z Tarnuma, oblepiało się brudem i chodziło z gołymi torsami, coraz bardziej przypominając Barbarzyńców. Tarnum uznał ich widok wystarczy zamiast zemsty. Wszyscy przypominają sobie o magu Reamusie, który 200 lat wcześniej przybył tu i nie powrócił. Gdy jednak przypadkowo on odnajduje ich obóz, okazuje się, że tu w tym czasie minęło jedynie 16 lat. Ponieważ okazało się, że Władca Ziemi, Gralkor, również opuścił swój wymiar, zostawiając za sobą stwory z podziemi do obrony, Tarnum i jego ludzie zaczynają zdawać sobie sprawę z tego, że Władcy Żywiołów używają jakichś przejść pomiędzy Wymiarami i materialnym światem, by zawczasu przygotować sobie mocne pozycje.