Aktywność wydzielanej przez włókna przywspółczulne acetylocholiny zwiększa sekrecję hormonu.
Sygnały hamujące wydzielanie insuliny są następujące: Spadek stężenia glukozy w osoczu – działa tu mechanizm sprzężenia zwrotnego ujemnego. Stymulacja współczulna – w sytuacjach stresowych, neurony współczulne zaopatrujące endokrynną część trzustki wydzielają noradrenalinę, neurotransmiter hamuje wydzielanie insuliny. Katecholaminy obecne w osoczu – w sytuacjach stresowych stymulacja współczulna powoduje także uwalnianie katecholamin z rdzenia nadnerczy. Adrenalina i noradrenalina hamują wydzielanie insuliny.
Wydzielanie insuliny w mechanizmie prostego odruchu endokrynnego Od dawna wiadomo, że zmiany potencjału błonowego odgrywają rolę w działaniu tkanek pobudliwych – czyli tkanki nerwowej i mięśniowej. Niedawno natomiast zrozumiano, że zmiany potencjału błonowego mogą działać jak sygnał także dla tkanek niepobudliwych. Jednym z najlepiej opisanych mechanizmów, w którym zmiana potencjału błonowego wywołuje efekt w tkance niepobudliwej jest wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki.