José Patiño Rosales (ur. 11 kwietnia 1666 w Mediolanie, zm. 3 listopada 1736) – hiszpański polityk, sekretarz floty indyjskiej, intendent kilku prowincji, pod koniec swojego życia pełnił funkcję podobną do dzisiejszych premierów.
Dzieciństwo Jego ojciec, Don Lucas Patiño de Ibarra, Señor de Castelar, pochodzący z Galicji był członkiem rady w Księstwie Mediolanskim, należącym wówczas do Hiszpanii. Pełnił tam również funkcję inspektora armii. Jego matką była Beatrice de Rosales y Facini.
Rodzina Patiño mocno wsparła sprawę Burbonów podczas Wojny o sukcesję hiszpańską. Jego brat Baltasar Patiño, markiz Castelar, był dyplomatą a jego syn Lucas generałem. José Patiño miał być przeznaczony do stanu duchownego, lecz w 1700 roku, gdy Filip V został królem Hiszpanii, Jose otrzymał stanowisko w senacie Mediolanu. Księstwo zostało dla Hiszpanii stracone i od 1707 Jose przeszedł do służby króla na Półwyspie Iberyjskim.
Kariera Podczas wojny o sukcesję hiszpańską był intendentem prowincji Estremadura, a potem od 1711 do 1718 Katalonii. W 1717 roku został intendentem floty, reorganizowanej na wzór francuski. Patiño założył w Kadyksie (1717) nowe centrum dowodzenia flotą wojenną, które nazwano Arsenal de la Carraca.