Z wpisu do arkusza ewidencyjnego (nr 104 z 25.09.1945) wynika, że otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – nie przeprowadził jednak weryfikacji odznaczenia i nigdy go nie odebrał. Stopień majora uzyskał 11 listopada 1944 r. (leg. wojsk. AE 0102181).
Po wojnie Po zakończeniu wojny Julian Krzewicki rozpoczął pracę jako urzędnik w PZU w Rzeszowie, potem w Gorlicach. W 1946 roku wstąpił WiN (Okręg Rzeszów).W 1947 r. zapisał się do PPS. Po zjednoczeniu PPS i PPR nie kontynuował żadnej przynależności partyjnej. Krzewicki został zatrzymany 25 stycznia 1947 przez Powiatowy Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa w Gorlicach za posiadanie i kolportaż antykomunistycznych czasopism, jednak został zwolniony z więzienia 21 stycznia 1948. Został wytypowany do zwerbowania i współpracy przez pracowników UB do rozpracowania organizacji WiN. Został ponownie aresztowany w lutym 1950 roku, po odmowie współpracy został, poddany brutalnemu śledztwu, w czasie którego nie pozwalano mu spać, był bity po całym ciele i głodzony, w czasie tych tortur wybito mu 7 zębów, na nogach miał ropiejące rany. W 1950 r. został aresztowany przez . Więziony był w Gorlicach i w Krakowie. Torturowano go i bezzasadnie oskarżano. Po 1,5 roku więzienia, mimo uwolnienia w wyniku amnestii, nadal był prześladowany i szykanowany.