W 1934 roku przystosowano pomieszczenia dziobowe dla zaokrętowania siedmiu podchorążych kursu nawigacyjnego OSMW, dzięki czemu okręt stał się jednostką szkolną.
W 1931 roku ze służby zostały wycofane cztery trałowce typu FM. Dowództwo floty w ich miejsce postanowiło utworzyć Oddział Minowy, w skład którego miał wejść ORP „Smok” oraz krypy minowe: KM 111, KM 112 i KM 113. Do obowiązków Oddziału miało należeć m.in. kontrola gotowości bojowej min, ich transport na krypach holowanych przez „Smoka”, szkolenie w ich stawianiu i podnoszeniu oraz szkolenie specjalistów w zakresie broni podwodnej. W 1935 roku dla wykonania nowych obowiązków okręt został częściowo przebudowany: zastąpiono stary maszt z bomem, wstawiając nowy stalowy z reflektorem i bomem o nośności do 3 ton. Zmiany te umożliwiły jednostce podnoszenie min podczas nocnych ćwiczeń oraz ustawienie i demontaż części poligonu torpedowego. Po zakończeniu przebudowy okręt klasyfikowano jako pomocniczy okręt minowy. Latem 1935 roku podchorążowie Wydziału Mechanicznego SPMW odbyli na „Smoku” dwumiesięczną praktykę okrętową.