Kaitseliit (pol. Liga Obrony) – estońska ochotnicza formacja zbrojna obrony terytorialnej powstała w okresie międzywojennym, rozwiązana w 1940, reaktywowana w 1990.
Kaitseliit liczy obecnie, wraz z organizacją kobiecą i młodzieżową, ok. 25 tys. ludzi. Organizacja wchodzi w skład Estońskich Sił Zbrojnych.
Rys historyczny Kaitseliit został powołany 11 listopada 1918 roku po opuszczeniu terytorium Estonii przez okupacyjne wojska niemieckie i podlegała ministrowi wojny. Dowódcą został generał dywizji Ernst Põdder, a przewodniczącym zarządu Johan Pitka. Kaitseliit miał pomoc w zapewnieniu porządku i bezpieczeństwa. Po wybuchu pod koniec listopada 1918 roku walk z bolszewikami oddziały formacji razem z regularną armią estońską brały udział w wojnie o niepodległość. Od stycznia 1919 roku do Kaitseliitu obowiązkowo należeli wszyscy mężczyźni od 18 do 60 lat, którzy nie podlegali mobilizacji, także obcokrajowcy. 1 lutego 1920 roku liczył on 125 000 członków. Gdy w lutym 1920 roku został zawarty Traktatu w Tartu rozpoczęto demobilizację. Kaitseliit został rozwiązany.