Zygmunt Ledóchowski (ur. 13 listopada 1898 w Warce, zm. 15 września 1965 w Gdańsku) – polski chemik, nauczyciel akademicki, żołnierz Armii Krajowej. Prezes Polskiego Towarzystwa Chemicznego , przewodniczący Gdańskiego Oddziału PTChem w latach 1949–1950 i 1957–1958, członek Komitetu Chemii i Technologii Organicznej PAN, Rady Naukowej Instytutu Farmaceutycznego w Warszawie.
Uczył się na prywatnych kompletach, do gimnazjum chodził w Gostyninie, później w Warszawie. Gimnazjum ukończył w 1918. Był absolwentem kierunku Chemia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego uzyskując dyplom magistra. Stopień naukowy doktora w zakresie chemii i fizyki na UW uzyskał 18 stycznia 1932 (promotor W. Lampe). Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał na wniosek Politechniki Gdańskiej z dnia 12 września 1962.
Podczas pracy na Politechnice Gdańskiej wypromował 11 doktorów.
Był kontrolerem Okręgowej Izby Kontroli w Warszawie – prowadził inspekcje zakładów produkujących środki chemiczne.
W latach 1929–1934, 1940–1944, 1945–1947 pracował w Państwowym Zakładzie Higieny w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej działał w konspiracji. Prowadził badania i produkcję materiałów wybuchowych dla Armii Krajowej.