W latach 1945–1946 wykładał na Wydziale Lekarskim i Stomatologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1947 roku przeniósł się do Gdańska. Kierował Katedrą Technologii Środków Leczniczych na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej od 1947 do 1965 (od 1 września 1947 na stanowisku kontraktowego profesora nadzwyczajnego). W 1963 został profesorem zwyczajnym. Od 1 maja 1965 do śmierci – czyli 15 września 1965 dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej.
Współpracował z Komitetem Nauk Chemicznych PAN, Polskim Towarzystwem Chemicznym oraz Instytutem Onkologii w Warszawie i Gliwicach. Duża część prac profesora opatentowana została w Polsce i innych krajach, w tym w USA, ZSRR i Japonii. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia PolskiKazimierz Sarnecki 'Zygmunt Ledóchowski" [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XVI wyd. 1971 s. 637-638
Był stryjem prof. Andrzeja Ledóchowskiego, także specjalizującego się w chemii leków; był promotorem jego doktoratu. Zmarł bezpotomnie w Gdańsku. Pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Warce.