Jego autorstwa jest romans rycerski Méliador, napisany dla Wacława Luksemburskiego (którego krótkie ballady Froissart zebrał w całość), popularny później wśród rycerstwa, , . Wsparcie możnowładców i dochody z kościelnych beneficjów umożliwiały Froissartowi podejmowanie nowych podróży, głównie po Francji. W 1388 zapuścił się nawet na dalekie południe, do hrabstw Foix i Béarn. W 1392 przebywał w Paryżu, natomiast trzy lata później gościł w Anglii na dworze króla Ryszard II. O ostatnich latach życia kronikarza niewiele wiadomo, nieznana jest również dokładna data jego śmierci, ani też okoliczności zgonu. Prawdopodobnie został pochowany w kościele św. Monegundy w Chimay, .

Dzieła Najważniejszym dziełem Froissarta są niewątpliwie jego Kroniki, w pełnym tytule Kronika Francji, Anglii, Szkocji, Hiszpanii, Bretonii, Gaskonii, Flandrii i krajów sąsiednich (franc. Chronique de France, Dangleterre, Descose, Despaigne, De Bretaigne, De Flandres. Et lieux circumvoisins). Obejmuje ona swoim zakresem wydarzenia z lat 1327 – 1400. Prace nad nim rozpoczął około 1369, już po śmierci królowej Filipy i kontynuował je przez resztę życia. Księga pierwsza powstała najpewniej w latach 1369 – 1373, druga między 1378 a 1388, trzecia 1390 – 1396, a czwarta pomiędzy 1389 – 1400.