W maju 2003 zaczęły pojawiać się pierwsze doniesienia o potencjalnym debiucie kraju w 49. konkursie. W lipcu nadawca zapowiedział przygotowanie wieloetapowego procesu wyboru reprezentanta kraju. W grudniu telewizja zorganizowała przesłuchania do konkursu 12 punts, który składał się z sześciu koncertów ćwierćfinałowych (które odbyły się 18 i 25 stycznia oraz 1, 8, 15 i 22 lutego), dwóch półfinałowych (1 i 8 marca) oraz finału, który został rozegrany 15 marca. Do stawki konkursowej dopuszczono dwóch kandydatów: Martę Roure oraz żeński duet Bis a Bis. W rundach ćwierćfinałowych każdy z uczestników zaprezentował łącznie po sześć piosenek; Roure zaśpiewała utwory „Jugarem a estimar-nos”, „Vine”, „Terra”, „Crec”, „Em quedarà” i „No és nou”, a Bis a Bis – „Confia en mi”, „No esperis amor”, „El destí”, „Anem cap al nord”, „Si et perds” i „És que si”. W każdym z sześciu ćwierćfinałów do kolejnego etapu kwalifikował się jeden utwór, który zdobył większe poparcie komisji jurorskiej oraz telewidzów z Andory i Katalonii. Do półfinału trafiły propozycje: „No és nou”, „Terra”, „Em quedarà”, „Jugarem a estimar-nos” i „Crec” wykonane w kolejnych rundach przez Roure oraz piosenka „Vine” przypisana wówczas dla grupy Bis a Bis.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Andora w Konkursie Piosenki Eurowizji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.