Karol Hodała (ur. 8 października 1894 w Sokołowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Krzyża Złotego i Srebrnego Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Andrzeja i Zofii z Pasierbów. Ukończył szkołę powszechną w Sokołowie i Seminarium Nauczycielskie w Rzeszowie, gdzie w 1913 zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku podjął pracę jako nauczyciel w szkole w Dzikowcu. Od czerwca 1914 należał do oddziału Związku Strzeleckiego w Sokołowie.
Po wybuchu I wojny światowej, w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w VI baonie I Brygady Legionów Polskich. W składzie 1 i 4 kompanii przebył całą kampanię wojenną legionową. Walczył m.in. na froncie na Kielecczyźnie, w Lubelskiem i na Wołyniu. W 1917, po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej. Został absolwentem Szkoły Oficerskiej w Mürzuschlag, następnie walczył na froncie włoskim. Za udział w walkach toczonych przez I Brygadę, otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy.