W 1934, po przeorganizowaniu biura w Departamentu Dowodzenia Ogólnego MSWojsk. został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa departamentu. Z dniem 15 października 1935 przeniesiony został do 21 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W czerwcu 1936 razem z ppłk. dypl. Mieczysławem Sulisławskim i ppłk. dypl. Stanisławem Sadowskim powołany został do składu specjalnej ekipy pod kierownictwem płk dypl. Jana Jagmin-Sadowskiego, która na podstawie wytycznych szefa SG WP, gen. bryg. Wacława Stachiewicza, jego zastępcy, gen. bryg. Tadeusza Malinowskiego lub szefa Oddziału I, płk. dypl. Józefa Wiatra opracowywała oddzielne referaty, dotyczące rozbudowy poszczególnych działów wojska lub rodzajów broni. Opracowane referaty były podstawą sześcioletniego planu rozbudowy i modernizacji WP (1936–1942). W latach 1936–1938 był komendantem Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie.