Batalion pancerny składał się z trzech kompanii po trzy plutony, w skład których wchodziły po trzy czołgi. mały|lewo|220x220px|Szot Kal pozostawiony na Wzgórzach Golan Przed wybuchem wojny Jom Kipur na Wzgórzach Golan Izrael posiadał 177 czołgów Kal. Uznano, że jego właściwości nadadzą się lepiej w skalistym i górzystym terenie niż pojazdów kołowych, a nawet Magachów. Wprowadzone w Centurionach modyfikacje oraz szkolenie strzeleckie sprawiły, że w starciach na dystans Szoty radziły sobie znacznie lepiej niż czołgi syryjskie. Świadczy o tym powstrzymanie prawie 500 syryjskich T-55 i T-62. W bliskich starciach syryjscy czołgiści mieli problemy z celowaniem. Radzieckie celowniki posiadały przybliżenie, jednak zbyt duża ilość podziałek, znaków celowniczych oraz ich nieczytelność sprawiały, że w bliskich starciach mieli oni ograniczone pole widzenia. Izraelskie celowniki były prostsze i ułatwiały celowanie. Mimo to, w bliskich starciach z piechotą wyposażoną w broń przeciwpancerną jednostki izraelskie ponosiły straty. mały|lewo|Szot Kal służący za pomnik 679 Brygady na Wzgórzach Golan. Na przednim pancerzu widoczne mocowania dla pancerza reaktywnego Blazer Doświadczenia wojny Jom Kipur sprawiły, że Korpus Pancerny pojął prace nad zwiększeniem opancerzenia.