Po II wojnie światowej Uniwersytet został przeniesiony do Monachium. Jego siedzibą była przez długi czas willa położona opodal Izary w eleganckiej dzielnicy Bogenhausen, przy ulicy Pienzenauerstraße 15, która do września 1939 roku była siedzibą Konsulatu Generalnego RP w Monachium. Wykładowcami uniwersytetu byli: Mykoła Wasyljiw, Hryhor Waszczenko, , Wiktor Domanycki, , Bohdan Krupnyćkyj, Wołodymyr Kubijowycz, , Ołeksandr Kulczyćkyj, Petro Kurinnyj, , Ołeksandr Ohłobłyn, Lew Okinszewycz, , Jurij Polanśkyj, Natalia Połonska-Wasylenko, Iwan Rakowśkyj, Wadym Szczerbakiwśkyj, Jarosław Rudnycki, a później Jurij Starosolski, Ołeksandr Jurczenko, Ołeksandr Horbacz, Wołodymyr Janiw, Jarosław Padoch, Ivo Polulach (Iwo Połulach), Iwan Koszeliweć, Dmytro Czyżewśkyj, , Jurij Bojko-Błochyn, Alexander Motyl.
Od 16 września 1950 stopnie nadawane przez Wolny Uniwersytet są uznawane przez rząd RFN, a od 12 listopada 1992 przez rząd Ukrainy.
Rektorzy Lista rektorów uczelni:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Український вільний університет w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lwów 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, .
Kategoria:Uczelnie w Bawarii Kategoria:Oświata w Monachium