Według nowszych źródeł Francja, która przejęła już zbudowane dla Izraela Mirage 5J jako 5F w 1972 roku, zgodziła się dostarczyć w tajemnicy zestawy do zmontowania samolotów na miejscu przez IAI, w procederze miały brać również udział samoloty linii El Al lądujące w Mérignac, a w dokumentach miały być sklasyfikowane jako części zamienne do Mirage III. W ramach tej nieujawnionej licencji Izrael otrzymał pełną dokumentację techniczną, pozbawioną jednak planów kluczowych podzespołów tj. silników ATAR, które dostarczano kompletne. Izrael nielegalnie kupił plany tych silników od obywatela Szwajcarii, gdzie produkowano Mirage III na licencji. Wersja z wykradzeniem całej dokumentacji mogła powstać, aby wytłumaczyć obecność samolotów objętych embargiem w Izraelu. Francuzi skorzystali na nim sprzedając około 200 Mirage 5 do krajów arabskich.
Służba IAI zbudowały 61 szt. tego samolotu, z czego część wyeksportowano pod oznaczeniem Dagger do Argentyny. Ostatnie Neshery w służbie izraelskiej wycofano w 1980 roku.