Ława skarbników mały|Pod koniec XVII wieku Pierwszy lord skarbu zaczęli być aktywnymi uczestnikami obrad Izby Gmin. Z racji na swoje stanowisko zasiadali oni blisko Spikera Izby Gmin, w miejscu, w którym dzisiaj siada Premier wraz z Gabinetem. Akty wprowadzone po Chwalebnej Rewolucji przekazały kontrolę nad finansami Izbie Gmin, co sprawiło, że monarcha nie mógł pobierać podatków bez zwołania parlamentu i wyrażenia przez niego zgody na kolejny budżet. Weto przestało być stosowane, ponieważ władcy obawiali się, że jeśli odmówią przyjęcia ustawy, Parlament doprowadzi do wstrzymania pieniędzy wpływających do skarbu państwa. Żaden brytyjski monarcha nie wstrzymał przyjęcia ustawy, od czasu kiedy Królowa Anna odmówiła przyjęcia w 1708 roku.

Urzędnicy skarbowi zostali zmuszeni do brania udziału w obradach Parlamentu, żeby służyć za pośredników między Izbą Gmin a monarchą. Ministrowie przedstawiali politykę rządu i negocjowali z posłami, aby uzyskać poparcie większości; musieli wyjaśnić potrzeby finansowe rządu, zasugerować sposoby ich zaspokojenia i wyjaśnić, w jaki sposób pieniądze zostaną wydane.