Albert Ellis (ur. 27 września 1913 roku w Pittsburgu, zm. 24 lipca 2007 roku w Nowym Jorku) – amerykański psycholog i psychoterapeuta. Twórca terapii racjonalno-emotywnej, uważany za „dziadka” terapii poznawczej.
Dzieciństwo Pochodził z żydowskiej rodziny, miał młodszego brata i siostrę. W czasie dzieciństwa rodziców prawie nigdy nie było w domu. Ojciec biznesmen, spędzał większość czasu w podróżach. Matka z emocjonalnymi problemami była wiecznie nieobecna. Na małego Alberta spadł więc obowiązek opieki nad młodszym rodzeństwem. W dzieciństwie chłopiec bardzo chorował. Od piątego do siódmego roku życia, był hospitalizowany osiem razy. Jego rodzice rzadko odwiedzali go w szpitalu.
Edukacja Albert Ellis ukończył City University of New York. Jego specjalizacją były nauki o biznesie. Pierwsze kroki w swojej karierze stawiał jako pisarz. Po pewnym czasie odkrył jednak, że nie jest do tego stworzony. Zaczął pisać książki o ludzkiej seksualności. Ten temat naprowadził go na ścieżki psychologii klinicznej. W 1942 roku rozpoczął studia z psychologii klinicznej na Columbia University. W 1943 roku otrzymał tytuł magistra (M.A. ang. Master of Arts) i otworzył prywatną praktykę. Głównym nurtem psychologii, według którego pracował była psychoanaliza. W 1947 roku obronił pracę doktorską (PhD ang. Doctor of Philosophy).