System ligowy opiera się na hierarchiczności lig, powiązanych ze sobą zasadą awansów i spadków. Kluby, które zajmą pierwsze pozycje w lidze wspinają się po stopniach „piramidy” piłkarskiej coraz wyżej, zaś te plasujące się na ostatnich lokatach spadają do coraz niższych klas ligowych. Teoretycznie jest możliwe, aby klub z najniższej ligi, awansując rok po roku wygrał Premier League, czyli zdobył mistrzostwo Anglii. Praktycznie jest to właściwie niemożliwe, a nawet jeśli to po wielu latach „wspinaczki” po stopniach ligowych. Awanse nie są automatyczne, bo pomiędzy niektórymi ligami trzeba oprócz sportowych spełniać kryteria finansowo-organizacyjne. Piramida piłkarska w Anglii liczy ponad 7 000 klubów, nie licząc drużyn z lig, które nie należą do piramidy.
Pięć najwyższych lig stanowi szczebel "centralny" (brak podziału na grupy). Niższe ligi mają stopniowo coraz więcej równoległych grup, które pokrywają coraz to mniejszy obszar geograficzny. W Anglii wszystkie klasy rozgrywkowe nie były podporządkowane związkowi krajowemu, lub jego regionalnym oddziałom. Ligi były autonomiczne, nie powiązane z systemem ligowym, czyli nie powiązane systemem spadków i awansów. Spowodowane jest to tradycją historyczna angielskiej piłki. Lokalne ligi tworzyły się niezależnie od zawodowej The Football League.