Zauważył talent młodego Francisca Goi (rekomendowanego przez Francisca Bayeu), zlecając mu wykonanie serii projektów gobelinów (kartonów do tapiserii).
Poza malarstwem, Mengs zajmował się również teorią sztuki malarskiej. W swoich pracach (napisanych po hiszpańsku, włosku i niemiecku) głosił, że drogą do osiągnięcia perfekcji w malarstwie jest zrównoważone połączenie klasycyzmu greckiego, ekspresji Rafaela, światłocienia Correggia i kolorystyki Tycjana.
Mengs przyjaźnił się z wieloma artystami, pisarzami i mecenasami sztuki m.in. z margrabiną Wilhelminą z Bayreuth. Giacomo Casanova wielokrotnie wspomniał o nim w swoich pamiętnikach.
W roku 1777 Mengs powrócił do Rzymu, gdzie zmarł 2 lata później, został pochowany w kościele Świętych Michała i Magnusa (wł. Santi Michele e Magno) w Rzymie.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Niemieccy malarze klasycyzmu Kategoria:Niemieccy malarze nadworni Kategoria:Teoretycy sztuki Kategoria:Malarze nadworni Karola III Hiszpańskiego Kategoria:Członkowie Akademii Świętego Łukasza w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1728 Kategoria:Zmarli w 1779 Kategoria:Ludzie urodzeni w Uściu nad Łabą