Po przewrocie wojskowym z września 1980 był inwigilowany, objęty zakazem prowadzenia działalności politycznej i represjonowany z powodu niestosowania się do tego zakazu.
Powrócił do parlamentu w 1987 z ramienia Socjaldemokratycznej Partii Ludowej (SHP) Erdala İnönü, mandat utrzymał także w 1991. Był sekretarzem generalnym tego ugrupowania, zrezygnował z tej funkcji w 1990. W 1992 dołączył do reaktywowanej Republikańskiej Partii Ludowej. We wrześniu tegoż roku został wybrany na jej przewodniczącego. Pełnił tę funkcję do lutego 1995, kiedy to nie ubiegał się o ponowny wybór na zjeździe integracyjnym CHP i SHP. Powrócił na stanowisko przewodniczącego republikanów we wrześniu tego samego roku. W październiku 1995 został wicepremierem oraz ministrem spraw zagranicznych w trzecim rządzie Tansu Çiller. Również w 1995 został wybrany na kolejną kadencję parlamentu. Obie funkcje rządowe pełnił do marca 1996, gdy zaprzysiężono gabinet Mesuta Yılmaza.