Białoruska Armia Narodowa – nazwa Sił Zbrojnych Białoruskiej Republiki Ludowej (biał. Узброеныя сілы Беларускай Народнай Рэспублікі) po ich przekazaniu pod operacyjne dowództwo Wojska Polskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
Historia 23 lutego 1920 roku przedstawiciele II Rzeczypospolitej Polskiej i Białoruskiej Republiki Ludowej podpisali w Rydze umowę o charakterze konwencji wojskowej, mówiącej o wspólnej walce wojsk polskich i białoruskich przeciwko bolszewickiej Rosji. thumb|240px|left|Konna grupa zwiadowcza Stanisława Bułaka-Bałachowicza. Brześć, 1920. thumb|240px|Białoruscy żołnierze atamana Łukasza Siemieniuka wraz z polskimi towarzyszami broni, 1919 W okresie od 9 czerwca do 30 września 1920 roku Białoruska Armia Narodowa pod dowództwem gen. Stanisława Bułak-Bałachowicza uczestniczyła w wielu bitwach, m.in. w decydującej bitwie niemeńskiej.
25 października 1920 roku gen. Bułak-Bałachowicz ogłosił przystąpienie do walki o niepodległą Białoruś i przekroczył ze swoimi oddziałami wyznaczoną rozejmem granicę polsko-radziecką.